Χρόνια τώρα ασχολούμαι με το blogging και κάτι σαν να με παρακίνησε να ασχοληθώ και με ένα άλλο είδος γραφής, παράλληλα με τις ειδήσεις, που γράφω στο eviasmile. Ο αναπάντεχος αποχωρισμός του αγαπημένου μου εξάδελφου Παναγιώτη, με έκανε να δημιουργήσω το παρόν ιστολόγιο εις μνήμη του, αφού με αποκαλούσε συνεχώς Επίκουρο, και να γράφω σε αυτό διάφορες ενθυμίσεις μου από ανθρώπους που έχουν περάσει μέχρι στιγμής από την ζωή μου, που δεν είναι ουκ ολίγοι. Αλλά και να αναφέρομαι σε διάφορα θέματα με άποψη και γνώμη. Και όλο αυτό ήθελα να έχει τον δικό του χώρο, να μην χάνεται στις ειδήσεις και στην καθημερινότητα.
Αυτή η εισαγωγική ανάρτηση αλλά και πολλές ακόμη, που θα γραφούν στο μέλλον, τις αφιερώνω στη μνήμη του Πάνου, ο οποίος για εμένα ήταν και ο παρακινητής για όλο αυτό το εγχείρημα. Ο Πάνος με το χαμόγελό του, με το αστείρευτο χιούμορ του, με τα πειράγματά του, με τις απόψεις του, με την μουσική του, με την αισιοδοξία στην ζωή του, με την Αγάπη του και με την προσφορά του, που έχει πολλά να μας διδάξει.
Ο Πάνος είχε παίξει μουσική με πολλούς καλλιτέχνες. Αλλά εγώ θα δημοσιεύσω το βίντεο με τα το έργο "Τα Γουρουνάκια Κουμπαράδες" του Ευγένιου Τριβιζά, όπου παίχτηκαν στην Χαλκίδα, στο Θέατρο Παπαδημητρίου, το 1996, όπου έπαιζε μουσική ο Τάκης μαζί με τον Ντελέκο, τον Γεωργουσόπουλο και την Χατζηπανώργια. Τη μουσική είχε γράψει ο Κώστας Ασημάκης.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου